ภาษาผู้ไท

การศึกษาเปรียบเทียบภาษาผู้ไทในประเทศไทย และ ส.ป.ป.ลาว

การกำหนดเสียงวรรณยุกต์

ENGLISH
ພາສາລາວ

     กล่องวรรณยุกต์ด้านล่าง ประกอบด้วย 15 ช่อง แต่ละช่องมี 5 คำ แต่ละคำเขียนด้วยภาษาผู้ไท ซึ่งมีภาษาไทยอยู่ในวงเล็บ   คำทั้ง5 คำในแต่ละช่องล้วนมีเสียงเดียวกัน แต่เสียงเดียวกันอาจอยู่คนละช่องได้ ขึ้นอยู่กับพยัญชนะว่าอยู่ในกลุ่มใด (กลาง สูง หรือ ต่ำ)

     ตัวอย่าง คำว่า ‘สวย’ ในภาษาลาว ‘งาม’ ในภาษาผู้ไทเรียกว่า [sap] ซึ่งสามารถเขียนได้ ทั้ง ‘สับ’ หรือ ‘ซับ’ เพราะทั้งสองเป็นคำตาย สระเสียงสั้น   คำถามที่ว่าจะเลือกอักษรสูง ‘ส’ หรือ อักษรต่ำ ‘ซ’ ในการกำหนดเสียงวรรณยุกต์ของคำ ประการแรก อ่านออกเสียงคำในช่องอักษรสูง เช่น คำว่า ‘หก’ ต่อมา อ่านออกเสียงคำในช่องอักษรต่ำ เช่น คำว่า ‘นก’ ซึ่งจะทำให้เห็นความแตกต่างของเสียงวรรณยุกต์ของทั้งสองช่อง   คำว่า [sap] มีเสียงวรรณยุกต์เหมือกันกับ นก ฉะนั้น จะต้องเขียนว่า ‘ซับ’ (ซ และ น เป็นอักษรต่ำเหมือนกัน)

     ตัวอย่างข้างบนใช้การฟังเสียง วิธีที่น่าเชื่อถืออีกวิธีหนึ่งคือ เริ่มต้นที่ บันทึกเทปคำทุกคำในทุกๆช่องและพิมพ์เป็นกราฟออกมา คำที่ยังมีปัญหาในการจำแนกควรบันทึกเทปและพิมพ์เป็นกราฟด้วย แล้วนำกราฟที่ได้มาเปรียบเทียบกับกราฟในช่องต่างๆ สิ่งเหล่านี้จะทำเสร็จในเดือน กันยายน 2550 โดยผู้บอกภาษาจะใช้ผู้ที่ อายุมากกว่า 70 ปี อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆที่การคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์

     ผลลัพท์ที่ได้จะเหมือนกับกล่องวรรณยุกต์ของภาษาไทย อีสาน และ ลาว ในหนังสือ วลีภาษาไทย-อีสาน-ลาว (Thai-Isan-Lao Phasebook) ดังตัวอย่าง.